Nacht van de Vluchteling 2018

Het was tijdens eens van de pelgrimstochten van De Spil, dat een deelnemers tegen mij zei: 'Jij loopt toch zeker ook wel mee in de Nacht van de Vluchteling?'

Ik was het nog niet van plan, maar de vraag liet me niet meer los. Maar ja, ik moest die zondagmorgen wél voorgaan bij de Vrijzinnigen in Velp!
Paar weken over gedubd en toen besloot ik me op te geven. Op tijd om nog om sponsoring te vragen en een stukje in het kerkblad te zetten.
Aanvankelijk ging ik er vanuit dat ik alleen zou lopen, maar tamelijk last minute besloot een gemeentelid dat hij ook mee zou lopen. Wij liepen samen als team van de PG Velp, zou je kunnen zeggen.

Hoe dichter het moment naderde hoe meer ik ging twijfelen of dit wel zo'n goed idee was: in de nacht 40 kilometer wandelen en aansluitend voorgaan in een kerkdienst. 
Maar ik had alles goed voorbereid, mijn tas stond klaar zodat ik niet hoefde na te denken en zo ging ik de Nacht van de Vluchteling in.

Het was om te beginnen een prachtige nacht met aangenaam zacht weer. De sfeer in de Stevenskerk, plek van vertrek, was prima. Een kleurrijk gezelschap! Muziek uit alle werelddelen en iedereen was vrolijk en vriendelijk. Leuke ontmoetingen met diverse mensen, gesprekken gingen niet over vluchteling zijn of zo, maar over de muziek en de voeten.

En ja, het lopen ging gewoon zoals het moest. Bij elke rust hebben we een minuut of 10 gezeten en toen gingen we weer. Wat een mooie ervaring om de ochtend te zien aanbreken! En wat was het eigenlijk maar kort donker, rond 4 uur werd het snel lichter.

Bijna 9 uur was het toen we aankwamen bij Villa Sonsbeek, waar de burgemeester van Arnhem ons de medaille omhing. We kregen een licht ontbijt aangereikt: een banaan en een croissant. En toen ben ik maar snel naar huis gefietst, onder de douche gesprongen en naar de kerk gesjeesd.

De nachtelijke wandeling had voor een soort hypergevoel gezorgd. Ik was absoluut niet slaperig, wel erg emotioneel en mijn ogen prikten wat. De dienst ging goed. Ik kon enthousiast over de ervaringen van de nacht vertellen en daardoor leverde de collecte nog een leuk extra sponsorbedrag op!

Eenmaal thuis moest ik eerst gewoon gaan zitten en een boterham eten, pas daarna kon ik slapen. En toen ik wakker werd was ik volkomen kwijt welke dag en welk tijdstip het was! Maar dat had ik gelukkig snel weer op een rijtje. De rest van de zondag en de eerste helft van de maandag was ik nog tamelijk brak, maar geen centje last van de voeten!

Ik heb mijn streefbedrag van €300 aan sponsorgelden ruim gehaald: €530,- !
De totale opbrengst was bijna 1,7 miljoen euro!